ചട്ടക്കൂടിന് പുറത്ത് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ: ജൈവരസതന്ത്രത്തിൽ നിന്ന് രക്തബന്ധത്തിലേക്ക്

മാണി സ്കറിയ, പിഎച്ച്ഡി

2026 ഫെബ്രുവരിയിലെ അവസാന ആഴ്ച, ഒരു ഉപദേശക പദവിയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടും രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സംഘം യുവ ശാസ്ത്രജ്ഞരുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടും ഞാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കാലിഫോർണിയ, റിവർസൈഡിൽ ആയിരുന്നു. അവർ ഗൗരവമുള്ളവരും അച്ചടക്കമുള്ളവരും ലബോറട്ടറിയിലെ കൃത്യതയിൽ ആഴത്തിൽ മുഴുകിയവരുമായിരുന്നു — ജീനുകളെ മാപ്പ് ചെയ്യുന്നു, ജൈവരാസ പാതകൾ പരിഷ്കരിക്കുന്നു, നിയന്ത്രിത പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കണ്ടെത്തലുകളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു.

എന്റെ പ്രസംഗത്തിനിടെ, ചട്ടക്കൂടിന് പുറത്ത് ചിന്തിക്കാൻ (think outside the box) ഞാൻ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

അന്നു വൈകുന്നേരം അത്താഴസമയത്ത്, എന്റെ അടുത്തിരുന്ന ഒരു യുവ ശാസ്ത്രജ്ഞ ആ പ്രസ്താവനയെ ചോദ്യം ചെയ്തു.

“അതിന്റെ കൃത്യമായ അർത്ഥമെന്താണ്?” അവൾ ചോദിച്ചു. “എനിക്കൊരു ഉദാഹരണം തരൂ.”

ഞാൻ ഒരു ഉദാഹരണം നൽകി.

അവൾക്ക് തത്ത്വചിന്തയല്ല വേണ്ടിയിരുന്നത്. അവൾക്ക് വ്യക്തതയായിരുന്നു വേണ്ടത്.

ആ നിമിഷം, അവളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന തൃപ്തികരമായ ഒരു ഉത്തരം ഞാൻ അവൾക്ക് നൽകിയില്ല.

എന്നാൽ തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ, ആ ഉദാഹരണം സ്വയം വെളിപ്പെട്ടു — ആഴത്തിൽ വ്യക്തിപരമായ ഒന്നിലൂടെ.

അത് തുടങ്ങിയത് ഒരു യാദൃച്ഛികതയിൽ നിന്നാണ്.

എന്റെ മരുമകൻ ന്യൂയോർക്കിലെ ബി12 (B12) എന്ന കമ്പനിയുടെ സഹസ്ഥാപകനാണ്. സ്വാഭാവികമായും ഞാൻ അവനെ ബി12 എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി – എനിക്ക് ബി12 ഒരു വിറ്റാമിനാണ്; അവന് അത് എഐ-യുമായുള്ള അർത്ഥവത്തായ ജോലിയാണ്. ഒരു വാക്കുകളിയായി തുടങ്ങിയത് ക്രമേണ കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായ ഒന്നായി മാറി.

വിറ്റാമിൻ ബി12 — കോബാലമിൻ — ഡിഎൻഎ സംശ്ലേഷണത്തിനും ചുവന്ന രക്താണുക്കളുടെ രൂപീകരണത്തിനും നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെ സമഗ്രതയ്ക്കും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ബി12 ഇല്ലെങ്കിൽ കോശവിഭജനം പതറുന്നു. ഊർജ്ജം കുറയുന്നു. സംവിധാനങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമായി ദുർബലമാകുന്നു.

ബി12 തുടർച്ച നിലനിർത്തുന്നു. അത് നവീകരണം സാധ്യമാക്കുന്നു. അത് ഘടനയുടെ സമഗ്രത സംരക്ഷിക്കുന്നു.

പല തരത്തിലും, ഒരു നിർമ്മാതാവ് ചെയ്യുന്നതും അതുതന്നെയാണ്.

ഒരു സഹസ്ഥാപകൻ ആശയങ്ങൾക്ക് പെരുകാനും വളരാനും സാധ്യമാക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഒരു ഭർത്താവ് രണ്ട് കുടുംബപരമ്പരകളെ ഒന്നിപ്പിച്ച് തലമുറകളുടെ തുടർച്ചയ്ക്ക് സംഭാവന നൽകുന്നു. അതിനാൽ ഞാൻ എന്റെ മരുമകനെ ബി12 എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ, അത് വെറുമൊരു യാദൃച്ഛികതയല്ല — അതൊരു അംഗീകാരമാണ്.

ബി12 വിവാഹം കഴിച്ചിരിക്കുന്നത് ശിശുരോഗ വിദഗ്ധയായ എന്റെ മകളെയാണ്. എന്റെ ജൈവരാസ ചട്ടക്കൂടിൽ അവൾ ബി6 ആയി.

വളർച്ച, പ്രോട്ടീൻ ഉപാപചയം, രോഗപ്രതിരോധ പിന്തുണ, ന്യൂറോട്രാൻസ്മിറ്റർ നിയന്ത്രണം എന്നിവയിൽ വിറ്റാമിൻ ബി6 കേന്ദ്ര പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. ശരീരത്തിനുള്ളിലെ വികാസത്തിലും ആശയവിനിമയത്തിലും അത് ആഴത്തിൽ ഇടപെടുന്നു.

കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയെയും ക്ഷേമത്തെയും കേന്ദ്രീകരിച്ച് ജീവിതവൃത്തി നയിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് എത്ര അനുയോജ്യം.

പിന്നെ വരുന്നത് എന്റെ പേരക്കുട്ടികളാണ്.

ആദ്യത്തെയാളെ ഞാൻ ബി1 ആയി കാണുന്നു — തയാമിൻ — ഉപാപചയ ഊർജ്ജത്തിന്റെ തീപ്പൊരി. ബി1 അന്നജ ഉപാപചയത്തിന് തുടക്കമിടുകയും പോഷകങ്ങളെ ഉപയോഗയോഗ്യമായ ഊർജ്ജമാക്കി മാറ്റാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് ചക്രത്തിന് തുടക്കമിടുന്നു.

രണ്ടാമത്തെയാൾ, ബി2 — റൈബോഫ്ലേവിൻ — ഓക്സീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കോശശ്വസനത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അത് ഊർജ്ജസ്വലതയ്ക്കും സ്ഥിരമായ വളർച്ചയ്ക്കും സംഭാവന നൽകുന്നു.

അതെ, ബി2-നും ബി6-നും ഇടയിൽ ഇനിയും രണ്ട് ബി-കൾക്ക് കൂടി ഇടമുണ്ട്.

ആ വരി ജൈവരസതന്ത്രമല്ല. അത് ഒരു അപ്പൂപ്പന്റെ നർമ്മമാണ് — എന്റെ മകൾക്കുള്ള, സ്നേഹത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന ചിരിയോടെയുള്ള ഒരു സന്ദേശം. ബി കോംപ്ലക്സിൽ ഇനിയും അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ ഇനിയും ജീവന് ഇടമുണ്ട്.

എന്റെ മകൻ മറ്റൊരു പാത സ്വീകരിച്ചു. സിട്രസ് കൃഷിയിലേക്ക് മാറിയ ഒരു ഡോക്ടറായ അവൻ സുസ്ഥിര ഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനത്തിനും മണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും ആഴത്തിൽ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനാണ്. അവന് വിറ്റാമിൻ ഡി ഉചിതമാണെന്ന് തോന്നുന്നു — സൂര്യപ്രകാശത്താൽ സജീവമാകുമ്പോൾ കാൽസ്യം സന്തുലനത്തിനും ഘടനാപരമായ ബലത്തിനും അത്യാവശ്യമായ ഒന്ന്, സൂര്യനെയും മണ്ണിനെയും മനുഷ്യന്റെ ഊർജ്ജസ്വലതയെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

എന്റെ ഭാര്യ ഇരുമ്പാണ് — Fe.

ഹീമോഗ്ലോബിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഇരുമ്പാണ് ഇരിക്കുന്നത്; അത് രക്തപ്രവാഹത്തിലൂടെ ഓക്സിജൻ വഹിക്കുന്നു. ഓക്സിജൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഉപാപചയം നിലയ്ക്കുന്നു. ചലനം നിൽക്കുന്നു. ജീവൻ ഒഴുകുന്നില്ല – അവൾ ശക്തയാണ്!

വിറ്റാമിനുകൾ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇരുമ്പ് അസ്തിത്വത്തെത്തന്നെ നിലനിർത്തുന്നു.

ഞാനാകട്ടെ ഒരു സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്.

അതിനാൽ ഞാൻ മഗ്നീഷ്യം — Mg — തിരഞ്ഞെടുത്തു, ഹരിതകത്തിലെ (chlorophyll) കേന്ദ്ര ആറ്റം. ഹരിതകത്തിനും ഹീമോഗ്ലോബിനും ശ്രദ്ധേയമാംവിധം സമാനമായ പോർഫിറിൻ (porphyrin) വലയ ഘടനയാണുള്ളത്. ഹീമോഗ്ലോബിനിൽ ഇരുമ്പ് കേന്ദ്രത്തിലിരുന്ന് ഓക്സിജൻ വഹിക്കുന്നു. ഹരിതകത്തിൽ മഗ്നീഷ്യം കേന്ദ്രത്തിലിരുന്ന് പ്രകാശം പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.

കേന്ദ്ര ആറ്റം മാറ്റിയാൽ, മുഴുവൻ സംവിധാനവും മാറുന്നു.

ലബോറട്ടറിയിൽ, ഇവ ഒറ്റപ്പെട്ട തന്മാത്രാ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ്.

ഒരു കുടുംബത്തിൽ, അവ ഒരു ശൃംഖലയായി മാറുന്നു.

ഈ ചിന്തയെ കൂടുതൽ അർത്ഥവത്താക്കുന്നത് വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു യാത്രയാണ്. അടുത്ത മാസം, ഞാനും ഭാര്യയും പോളണ്ടിലെ വാർസോയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി നിരവധി രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യും.

വിറ്റാമിൻ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പോളണ്ടിന് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. 1912-ൽ പോളിഷ് ജൈവരസതന്ത്രജ്ഞനായ കാസിമിയേഷ് ഫുങ്ക് “വൈറ്റമൈൻസ്” (vitamines) എന്ന ആശയം മുന്നോട്ടുവച്ചു; വിറ്റ (vita) — ജീവൻ — എന്നതിനെ, താൻ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രാസഘടനകളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന “അമീൻ” (amine) എന്നതുമായി സംയോജിപ്പിച്ചായിരുന്നു അത്. എല്ലാം അമീനുകളല്ലെന്ന് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നീട് അവസാനത്തെ “e” നീക്കം ചെയ്തെങ്കിലും, അടിസ്ഥാന ആശയം നിലനിന്നു: ജീവന് ആവശ്യമായ സുപ്രധാന സംയുക്തങ്ങളായിരുന്നു ഇവ. അദ്ദേഹം ജനിച്ചത് പോളണ്ടിലെ വാർസോയിലാണ്.

ജീവന്റെ തന്മാത്രകൾ.

ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെ കഴിഞ്ഞ്, ആ അടിസ്ഥാന ശാസ്ത്രീയ ഉൾക്കാഴ്ചയെ കുടുംബവും പൈതൃകവും പോലെ തീർത്തും വ്യക്തിപരമായ ഒന്നുമായി ഞാൻ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ആ യുവ ശാസ്ത്രജ്ഞ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം കൂടിയുണ്ട്.

ഈ അഭ്യാസം കേവലം പ്രതീകാത്മകമായിരുന്നില്ല. അത് എന്റെ സ്വന്തം ശാസ്ത്രീയ വ്യക്തതയെ മൂർച്ചകൂട്ടി.

ഈ രൂപകം സത്യസന്ധമാക്കാൻ, ഓരോ ബി വിറ്റാമിന്റെയും യഥാർത്ഥ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എനിക്ക് വീണ്ടും പഠിക്കേണ്ടിവന്നു. ബി1-നെ ബി2-ൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നതെന്ത്? ഏതൊക്കെ പ്രത്യേക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ബി6 ആവശ്യമാണ്? ബി കോംപ്ലക്സിനുള്ളിൽ ബി12 ഘടനാപരമായി അദ്വിതീയമാകുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?

ഇവ പരസ്പരം മാറ്റാവുന്ന അക്ഷരങ്ങളല്ല. ഏകോപിതമായ ഒരു സംവിധാനത്തിനുള്ളിലെ വ്യത്യസ്തമായ പ്രവർത്തന സ്വത്വങ്ങളാണ്.

ഇവിടെയാണ് ഞാൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്.

എനിക്ക് പരിധിയില്ലാത്ത അളവിൽ ബി1-ഉം ബി2-ഉം കഴിക്കാം.

വലിയ അളവിൽ. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും.

കാരണം എന്റെ ലോകത്ത്, ബി1-ഉം ബി2-ഉം എന്റെ പേരക്കുട്ടികളാണ്.

അധികമായുള്ള ജലലേയ ബി വിറ്റാമിനുകൾ ശരീരം പുറന്തള്ളുന്നുവെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

സ്നേഹം ഉപാപചയം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് വ്യത്യസ്തമായാണ്.

എത്രയധികം ബി1-ഉം ബി2-ഉം ഞാൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവോ, അത്രയധികം ശക്തി എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു.

അതിനാൽ, ചട്ടക്കൂടിന് പുറത്തുള്ള ചിന്തയ്ക്ക് ഒരു ഉദാഹരണം ആ യുവ ശാസ്ത്രജ്ഞ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ പറയേണ്ടിയിരുന്നത് ഇതാണ്:

ചട്ടക്കൂടിന് പുറത്ത് ചിന്തിക്കുക എന്നാൽ ശാസ്ത്രത്തെ ഉപേക്ഷിക്കലല്ല.

ലബോറട്ടറിക്കപ്പുറമുള്ള ജീവിതത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ ശാസ്ത്രീയ തത്ത്വങ്ങളെ അനുവദിക്കലാണ്.

ഹീമോഗ്ലോബിനെയും ഹരിതകത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന അതേ ഘടനാപരമായ യുക്തിക്ക് കുടുംബങ്ങൾക്കുള്ളിലെ റോളുകളെയും വിവരിക്കാനാകുമെന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

വ്യത്യസ്ത മൂലകങ്ങൾ.
വ്യത്യസ്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ.
ഒരൊറ്റ സംയോജിത സംവിധാനം.

അതാണ് സിസ്റ്റംസ് ചിന്ത (systems thinking).

ഒരുപക്ഷേ, വിറ്റാമിനുകൾ എക്കാലവും നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യഥാർത്ഥ പാഠം അതായിരിക്കാം.

ജീവിതം പരസ്പരബന്ധിതമാണ്.

ഓരോ ഘടനയും — കോശതലത്തിലായാലും തലമുറകളുടെ തലത്തിലായാലും — ഓരോ ഭാഗവും അതിന്റെ പങ്ക് നിർവഹിക്കുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ വീട്ടിൽ, “Fe” “Mg”-യേക്കാൾ ശക്തമാണ്.

-അവസാനം-