പടിവാതിൽക്കൽ സ്ക്രൂവേം: ടെക്സസിൽ എത്തുംമുമ്പേ ഒരു ജൈവമതിൽ പണിയുമ്പോൾ

മാണി സ്കറിയ, പിഎച്ച്.ഡി.

ഈ ലേഖനം സാധ്യമാക്കിയ ഉൾക്കാഴ്ചകൾ പങ്കുവെച്ച ടെക്സസ് ആനിമൽ ഹെൽത്ത് കമ്മീഷൻ ഡെപ്യൂട്ടി എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടർ ഡോ. ടി.ആർ. ലാൻഡ്ഫോർഡ് ഡിവിഎം-ന് നന്ദി.

ന്യൂ വേൾഡ് സ്ക്രൂവേമിന്റെ (New World screwworm) സ്ഥിരീകരിച്ച കേസുകൾ ഇപ്പോൾ വടക്കുകിഴക്കൻ മെക്സിക്കോയിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു — ടെക്സസ് അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 230 മൈൽ തെക്ക്.

അത് ഇതുവരെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേക്ക് കടന്നിട്ടില്ല.

എന്നാൽ പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിൽ ഇത്രയും അടുത്ത് അത് എത്തിയിട്ടില്ല.

വെറ്ററിനറി അധികൃതരും യു.എസ്. കൃഷി വകുപ്പും (USDA) ടെക്സസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും പുതുക്കിയ അടിയന്തരബോധത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഈ ഒരു വസ്തുത മാത്രം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇത് ഭീതി പരത്തലല്ല. ഇത് മുന്നൊരുക്കമാണ്.

കാരണം ന്യൂ വേൾഡ് സ്ക്രൂവേം വെറുമൊരു പ്രാണിയല്ല.

നീണ്ട ചരിത്രമുള്ള — നാശം വിതയ്ക്കാനുള്ള തെളിയിക്കപ്പെട്ട ശേഷിയുള്ള — ഒരു പരാദജീവിയാണത്.

നൂറ്റാണ്ടുകളായി അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പരാദജീവി

Cochliomyia hominivorax എന്ന് ശാസ്ത്രീയനാമമുള്ള ന്യൂ വേൾഡ് സ്ക്രൂവേം, കുറഞ്ഞത് 19-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതലെങ്കിലും മനുഷ്യരാശിക്ക് പരിചിതമാണ്. 1858-ൽ ഫ്രഞ്ച് കീടശാസ്ത്രജ്ഞനായ ചാൾസ് കോക്കറൽ ഇതിനെ ഔപചാരികമായി വിവരിച്ചു, എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായി വർഗ്ഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലുടനീളമുള്ള കന്നുകാലി കർഷകർക്ക് അതുണ്ടാക്കുന്ന വിനാശം മനസ്സിലായിരുന്നു.

പേര് തന്നെ കഥ പറയുന്നു.

“സ്ക്രൂവേം” എന്നത് ലാർവ ഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു — പിരിയാണി പോലെ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ ചലനത്തോടെ ജീവനുള്ള കലകളിലേക്ക് തുരന്നുകയറുന്ന ഘട്ടം. ആഫ്രിക്കയിലും ഏഷ്യയിലും കാണപ്പെടുന്ന ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സ്പീഷീസിൽ നിന്ന് ഇതിനെ വേർതിരിക്കാനാണ് “ന്യൂ വേൾഡ്” എന്ന് ചേർക്കുന്നത്.

ചത്ത കലകൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന മിക്ക ഈച്ച ലാർവകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, Cochliomyia hominivorax-ന്റെ ലാർവകൾ ജീവനുള്ള മാംസം ആക്രമണോത്സുകമായി ഭക്ഷിക്കുന്നു.

ഈ ജൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസമാണ് അതിനെ അപകടകാരിയാക്കുന്നത്.

സ്ക്രൂവേമിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് എന്ത്

പ്രായപൂർത്തിയായ ഈച്ച ഒരു സാധാരണ വീട്ടീച്ചയെപ്പോലെ തോന്നിക്കും, എങ്കിലും അത് ലോഹത്തിളക്കമുള്ള നീല-പച്ച നിറത്തിലാണ്; നെഞ്ചുഭാഗത്ത് (thorax) മൂന്ന് ഇരുണ്ട വരകളും ഓറഞ്ച് നിറം കലർന്ന മുഖവുമുണ്ട്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ സാധാരണമായി തോന്നും.

അപകടം അതിന്റെ പ്രത്യുൽപ്പാദന സ്വഭാവത്തിലാണ്.

ഒരു പെൺഈച്ച ഉഷ്ണരക്തമുള്ള ഒരു മൃഗത്തിന്റെ പുതിയ മുറിവിൽ 200 മുതൽ 300 വരെ മുട്ടകൾ ഇടുന്നു. 12 മുതൽ 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ മുട്ടകൾ വിരിയുന്നു. ലാർവകൾ തല മുന്നിലാക്കി ആരോഗ്യമുള്ള കലകളിലേക്ക് തുരന്നുകയറുന്നു; ഭക്ഷിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് മുറിവ് വലുതാക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ഫലം:

  • കലകളുടെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള നാശം
  • കടുത്ത നീർവീക്കം
  • ദ്വിതീയ ബാക്ടീരിയൽ അണുബാധ
  • മുറിവ് പൂർണ്ണമായി കാണുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ പലപ്പോഴും തിരിച്ചറിയാനാകുന്ന, ശക്തമായ ചീഞ്ഞ ദുർഗന്ധം

ചികിത്സിക്കാതെ വിട്ടാൽ, ഈ ബാധ ശരീരമാകെ വ്യാപിക്കുന്ന അണുബാധയിലേക്കും മരണത്തിലേക്കും നയിച്ചേക്കാം.

കന്നുകാലികൾ, ചെമ്മരിയാടുകൾ, ആടുകൾ, വന്യജീവികൾ, ഓമനമൃഗങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ബാധിക്കപ്പെടാം. അപൂർവ്വം സന്ദർഭങ്ങളിൽ മനുഷ്യർക്കും ഈ ബാധ ഉണ്ടാകാം — മയാസിസ് (myiasis) എന്നറിയപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ — സാധാരണയായി പരാദം സജീവമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ ചികിത്സിക്കാത്ത മുറിവുകൾ തുറന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. അത്തരം കേസുകൾ അസാധാരണമാണ്, സമയോചിതമായ വൈദ്യപരിചരണത്തിലൂടെ ചികിത്സിക്കാവുന്നതുമാണ്; എന്നാൽ ഈ പ്രാണിയുടെ നിർണ്ണായക സ്വഭാവം അവ അടിവരയിടുന്നു: അതിന്റെ ലാർവകൾ ജീവനുള്ള കലകളെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.

ടെക്സസ് പോലുള്ള കന്നുകാലി ഉൽപ്പാദക സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ, പരിമിതമായ തോതിലുള്ള പുനഃപ്രവേശനം പോലും ഗുരുതരമായ സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്കും മൃഗക്ഷേമ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇടയാക്കിയേക്കാം.

ചരിത്രപരമായ ഒരു ശാസ്ത്രീയ വിജയം

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഈ പരാദജീവിയെ മുമ്പും നേരിട്ടിട്ടുണ്ട് — പരാജയപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തോടെ, സ്ക്രൂവേം ബാധ കന്നുകാലി വ്യവസായത്തിന് വർഷംതോറും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ നഷ്ടം വരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വഴിത്തിരിവ് വന്നത് കീടനാശിനികളിലൂടെയല്ല, ജൈവശാസ്ത്രത്തിലൂടെയാണ്.

ഗവേഷകർ വന്ധ്യ കീട സാങ്കേതികവിദ്യ (Sterile Insect Technique – SIT) വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. നിയന്ത്രിത സംവിധാനങ്ങളിൽ സ്ക്രൂവേം ഈച്ചകളെ വളർത്തി, ആൺഈച്ചകളെ റേഡിയേഷൻ ഉപയോഗിച്ച് വന്ധ്യംകരിച്ചു, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഈച്ചകളെ ബാധിത പ്രദേശങ്ങളിൽ തുറന്നുവിട്ടു.

പെൺ സ്ക്രൂവേം ഈച്ചകൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ ഇണചേരൂ.

അവ ഒരു വന്ധ്യ ആൺഈച്ചയുമായി ഇണചേർന്നാൽ, അവയുടെ മുട്ടകൾ വിരിയില്ല.

ആവശ്യത്തിന് വന്ധ്യ ആൺഈച്ചകളെ തുറന്നുവിട്ടാൽ, അവയുടെ സംഖ്യ തകർന്നടിയും.

ഫെഡറൽ, സംസ്ഥാന, അന്താരാഷ്ട്ര തലങ്ങളിലെ ഏകോപിത ശ്രമങ്ങളിലൂടെ, 1960-കളുടെ മധ്യത്തോടെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിന്ന് സ്ക്രൂവേം നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. പ്രതിരോധരേഖ മെക്സിക്കോയിലൂടെ തെക്കോട്ട് നീക്കി, ഒടുവിൽ പനാമ വരെ എത്തിച്ചു; അവിടെ ഒരു ജൈവിക പ്രതിരോധമതിൽ പതിറ്റാണ്ടുകളായി വടക്കേ അമേരിക്കയെ സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്നു.

കാർഷിക ചരിത്രത്തിലെ പ്രായോഗിക കീടശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും ചാരുതയാർന്ന പ്രയോഗങ്ങളിലൊന്നായി അത് ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.

230 മൈൽ എന്തുകൊണ്ട് പ്രധാനം

ടെക്സസ് അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 230 മൈൽ അകലെ മെക്സിക്കോയിൽ ഇന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട കണ്ടെത്തലുകൾ, പരാദം പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അവ സുരക്ഷാമേഖലയുടെ വീതി കുറയ്ക്കുന്നു.

സ്ക്രൂവേം രാഷ്ട്രീയ അതിർത്തികൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

കന്നുകാലികൾ, വന്യജീവികൾ, അനുകൂലമായ കാലാവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം അത് നീങ്ങുന്നു. ചൂടുള്ള പരിസ്ഥിതി അതിന്റെ ജീവിതചക്രം വേഗത്തിലാക്കുന്നു. അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, മുട്ട മുതൽ പ്രായപൂർത്തിയായ ഈച്ച വരെയുള്ള വളർച്ച വെറും മൂന്നാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ പൂർത്തിയാക്കാൻ അതിന് കഴിയും.

നിയന്ത്രിക്കപ്പെടാത്ത രോഗവ്യാപനങ്ങൾ ജൈവിക സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് നിരീക്ഷണം പ്രധാനമാകുന്നത്.

നിലവിൽ, ടെക്സസിലോ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭൂഖണ്ഡഭാഗത്ത് മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമോ സ്ഥിരീകരിച്ച കേസുകളൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ ഒരു പ്രതിസന്ധി എത്തുന്നതിനു മുമ്പാണ് പ്രതിരോധം ഏറ്റവും ഫലപ്രദമാകുന്നത്.

സർക്കാർ എന്തു ചെയ്യുന്നു

ഫെഡറൽ, സംസ്ഥാന അധികൃതർ ജാഗ്രതയിലും ദ്രുതപ്രതികരണത്തിലുമാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.

മുന്നൊരുക്ക നടപടികളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നവ:

  • ഉയർന്ന അപകടസാധ്യതയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ സജീവമായ നിരീക്ഷണവും കെണിവെക്കലും
  • സംശയിക്കപ്പെടുന്ന ലാർവകളുടെ ലബോറട്ടറി പരിശോധന
  • മെക്സിക്കൻ, മധ്യ അമേരിക്കൻ കാർഷിക ഏജൻസികളുമായുള്ള അതിർത്തി കടന്നുള്ള ഏകോപനം
  • കന്നുകാലി പരിശോധനാ നടപടിക്രമങ്ങൾ
  • അടിയന്തര വിന്യാസത്തിനായി വന്ധ്യ ഈച്ച ഉൽപ്പാദനശേഷി നിലനിർത്തൽ

ആവശ്യമെങ്കിൽ, ഒരു പ്രതിരോധമേഖല പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ വന്ധ്യ ഈച്ചകളെ തുറന്നുവിടുന്നത് തീവ്രമാക്കാം.

ഈ തന്ത്രം തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണ്.

അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്.

തുടർച്ചയായ ശ്രദ്ധയാണ് ചോദ്യം.

ജൈവമതിൽ

ടെക്സസിൽ, “മതിൽ” എന്ന വാക്കിന് വൈകാരികമായ ഭാരമുണ്ട്.

എന്നാൽ സ്ക്രൂവേമിനെതിരായ ഏറ്റവും ശക്തമായ മതിൽ കോൺക്രീറ്റോ ഉരുക്കോ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതല്ല.

അത് ജൈവികമാണ്.

തന്ത്രപ്രധാനമായ ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്രമേഖലയിലുടനീളം വന്ധ്യ ആൺഈച്ചകളെ തുറന്നുവിടുമ്പോൾ, അവ അദൃശ്യമായ ഒരു സംരക്ഷണവലയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. വന്യ പെൺഈച്ചകൾ ഇണചേരുന്നു, പ്രത്യുൽപ്പാദനം പരാജയപ്പെടുന്നു, അവയുടെ സംഖ്യയ്ക്ക് മുന്നേറാനാകുന്നില്ല.

ഇതൊരു അദൃശ്യമതിലാണ് — ശാസ്ത്രം കൊണ്ട് പണിതത്.

സഹകരണമില്ലാതെ അതിന് പ്രവർത്തിക്കാനാവില്ല.

മെക്സിക്കോയിലും മധ്യ അമേരിക്കയിലും രോഗവ്യാപനം അടിച്ചമർത്തുന്നതിന് പിന്തുണ നൽകുന്നത് ദാനധർമ്മമല്ല. അത് തന്ത്രപരമായ ജൈവസുരക്ഷയാണ്. ബാധകൾ എത്ര നേരത്തേ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത്രയും കുറവായിരിക്കും അവ റിയോ ഗ്രാൻഡെയിൽ എത്താനുള്ള സാധ്യത.

അധിനിവേശ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളുടെയും കാർഷിക ആരോഗ്യത്തിന്റെയും കാര്യത്തിൽ, അയൽക്കാരനെ സഹായിക്കുന്നതാണ് പലപ്പോഴും സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ മാർഗ്ഗം.

പ്രതിസന്ധിക്ക് മുമ്പുള്ള നേതൃത്വം

ന്യൂ വേൾഡ് സ്ക്രൂവേം പുതിയതല്ല.

അത് നിഗൂഢവുമല്ല.

തടുക്കാനാവാത്തതുമല്ല.

എന്നാൽ അത് ജാഗ്രത ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ശാസ്ത്രീയ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് ധനസഹായം തുടരുന്നുണ്ടോ, പങ്കാളിത്തങ്ങൾ സുസ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ, പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ രൂക്ഷമാകുന്നതിനു മുമ്പ് നേതാക്കൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നെല്ലാം ജൈവസുരക്ഷാ വെല്ലുവിളികൾ പരീക്ഷിക്കുന്നു.

ടെക്സസിൽ നിന്ന് 230 മൈൽ അകലെ സ്ഥിരീകരിച്ച കേസുകളുടെ സാമീപ്യം ഭയപ്പെടുത്താൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒരു തലക്കെട്ടല്ല. നാം ശ്രദ്ധിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ജൈവവ്യവസ്ഥകൾ നിരന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണത്.

അച്ചടക്കമുള്ള ശാസ്ത്രത്തിലൂടെയും അതിർത്തി കടന്നുള്ള ഏകോപനത്തിലൂടെയും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഒരിക്കൽ ഈ പരാദജീവിയെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തു.

അതേ തത്ത്വങ്ങൾ ഇന്നും ബാധകമാണ്.

നമുക്ക് പണിയാവുന്ന ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ മതിൽ അദൃശ്യമാണ്.

നിരീക്ഷണം, വന്ധ്യ ഈച്ചകളുടെ പ്രതിരോധവലയങ്ങൾ, സഹകരണം, നേരത്തേയുള്ള നടപടി എന്നിവ കൊണ്ടാണ് അത് പണിയുന്നത്.

ജൈവസുരക്ഷയിൽ, നേതൃത്വം അളക്കപ്പെടുന്നത് നാം എത്ര ഉയരത്തിൽ പണിയുന്നു എന്നതിലല്ല — എത്ര വിവേകത്തോടെ തടയുന്നു എന്നതിലാണ്.