മഞ്ഞുറയുമ്പോൾ (freeze) നിങ്ങളുടെ ചെടികളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയാമോ?
ഡോ. മാണി സ്കറിയ, PhD എഴുതിയത്



ടെക്സസ് വീണ്ടും മഞ്ഞിലുറഞ്ഞു.
അമേരിക്കയുടെ വലിയൊരു ഭാഗവും.
ഇതു സംഭവിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഒരേ ചോദ്യങ്ങൾ തിരിച്ചുവരുന്നു:
ചില ചെടികൾ അതിജീവിച്ചപ്പോൾ മറ്റു ചിലത് നശിച്ചതെന്തുകൊണ്ട്?
സംരക്ഷണം ഒരിടത്ത് ഫലിക്കുകയും മറ്റൊരിടത്ത് പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തതെന്തുകൊണ്ട്?
തണുപ്പുതന്നെയാണോ ചെടികളെ നശിപ്പിക്കുന്നത്?
യഥാർത്ഥ ഉത്തരം കുടികൊള്ളുന്നത് ഒരൊറ്റ സസ്യകോശത്തിനുള്ളിലാണ്.
ചെടികളെ നശിപ്പിക്കുന്നത് തണുപ്പല്ല — ഐസാണ്
താപനില താഴുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം ചെടികൾ നശിക്കുന്നില്ല.
അവയുടെ കോശങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഐസ് രൂപപ്പെടുമ്പോഴാണ് അവ നശിക്കുന്നത്.
ഓരോ സസ്യകോശത്തിലും ജലമുണ്ട്. ആ ജലത്തെ കോശസ്തരം (cell membrane) എന്ന നേർത്ത, ജീവനുള്ള ഒരു അതിർത്തി ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഈ സ്തരം വഴക്കമുള്ളതും തിരഞ്ഞെടുപ്പുശേഷിയുള്ളതും ജീവന് അനിവാര്യവുമാണ്.
താപനില 70-കളിൽനിന്ന് (°F) 30-കളിലേക്കു താഴുമ്പോൾ സ്തരം കൂടുതൽ ദുർബലമാകുന്നു. കോശത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മന്ദഗതിയിലാകുന്നു, പക്ഷേ അത് അപ്പോഴും ജീവനോടെയുണ്ട്. ക്ഷതം ഇതുവരെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
ജലം ഉറയുമ്പോഴാണ് അപകടം ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഐസ് ന്യൂക്ലിയേഷൻ (ice nucleation) — ക്ഷതം ആരംഭിക്കുന്ന നിമിഷം
ജലം ഒറ്റയടിക്ക് ഉറയുന്നില്ല.
ആദ്യം, ഒരു ചെറിയ ഐസ് പരൽ രൂപപ്പെടുന്നു.
ആ ആദ്യ പരലിനെ ഐസ് ന്യൂക്ലിയേഷൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ന്യൂക്ലിയേഷൻ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഐസ് പരലുകൾ അതിവേഗം വളരുന്നു. ഇത് സസ്യകോശത്തിനുള്ളിലാണ് സംഭവിക്കുന്നതെങ്കിൽ, വികസിക്കുന്ന ഐസ് സ്തരത്തെ ഭൗതികമായി തുളച്ചുകീറുന്നു. ഈ ക്ഷതം യാന്ത്രികവും പരിഹരിക്കാനാവാത്തതുമാണ്.
ഉരുകിക്കഴിഞ്ഞാൽ കോശം കേടുകൂടാതെ കാണപ്പെട്ടേക്കാം, പക്ഷേ അതിന്റെ ആന്തരിക ഘടന തകർന്നിരിക്കും. സ്തരങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും അടയാനാവില്ല. ഉപാപചയം (metabolism) പുനരാരംഭിക്കാനാവില്ല. കോശം ജൈവശാസ്ത്രപരമായി മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
അതുകൊണ്ടാണ് മഞ്ഞുമൂലമുള്ള ക്ഷതം പലപ്പോഴും ഉടനടിയല്ല, സൂര്യോദയത്തിനു ശേഷം മണിക്കൂറുകൾക്കോ ദിവസങ്ങൾക്കോ ശേഷം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.
പുറത്തെ ഐസും അകത്തെ ഐസും — നിർണ്ണായകമായ ഒരു വ്യത്യാസം
എല്ലാ ഐസും മാരകമല്ല.
- കോശത്തിനു പുറത്തുള്ള ഐസ്
- കോശത്തിൽനിന്ന് ജലം പുറത്തേക്കു വലിക്കുന്നു
- നിർജ്ജലീകരണം ഉണ്ടാക്കുന്നു, പക്ഷേ പൊട്ടലുണ്ടാക്കുന്നില്ല
- കോശങ്ങൾക്ക് അതിജീവിക്കാനും വീണ്ടെടുക്കാനും കഴിയും
- കോശത്തിനുള്ളിലെ ഐസ്
- വികസിക്കുന്നു
- സ്തരങ്ങളെ കീറുന്നു
- കോശമരണം ഉറപ്പാക്കുന്നു
ചില മഞ്ഞുസംരക്ഷണ രീതികൾ ഫലിക്കുന്നതും മറ്റു ചിലത് പരാജയപ്പെടുന്നതും എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഈ ഒരൊറ്റ വ്യത്യാസം വിശദീകരിക്കുന്നു.
മഞ്ഞുറയുമ്പോൾ സ്പ്രിംഗ്ലറുകൾക്ക് ചെടികളെ സംരക്ഷിക്കാനാകുന്നതെന്തുകൊണ്ട്

വിരോധാഭാസമായി തോന്നാം, പക്ഷേ മഞ്ഞുറയുന്ന സമയത്ത് വെള്ളം തളിക്കുന്നത് ചെടികളെ സംരക്ഷിക്കും.
ദ്രാവകജലം ഉറയുമ്പോൾ അത് താപം പുറത്തുവിടുന്നു. ഈ താപം സസ്യകലകളെ 32°F-നടുത്ത് നിലനിർത്തുകയും കോശത്തിനുള്ളിൽ ഐസ് രൂപപ്പെടുന്നത് തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഐസ് സുരക്ഷിതമായി പുറത്ത് രൂപപ്പെടുന്നു; ഉൾഭാഗം ഉറയാതെ നിലനിൽക്കുന്നു.
വെള്ളം തുടർച്ചയായി തളിക്കുകയും സാഹചര്യങ്ങൾ അനുകൂലമാകുകയും ചെയ്താൽ, സ്പ്രിംഗ്ലറുകൾ ഫലപ്രദമായി ഐസ് എവിടെ രൂപപ്പെടണമെന്ന് നിയന്ത്രിക്കുകയും കോശസ്തരത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നാൽ, വളരെ നേരത്തെ വെള്ളം നിർത്തുന്നത് പെട്ടെന്നുള്ള ഉറയലിനും ഗുരുതരമായ ക്ഷതത്തിനും കാരണമാകും.
പ്ലാസ്റ്റിക് ആവരണങ്ങളും പുതപ്പുകളും സഹായിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്

പ്ലാസ്റ്റിക് ആവരണങ്ങൾ, നിര തുരങ്കങ്ങൾ (row tunnels), പുതപ്പുകൾ എന്നിവ വ്യത്യസ്തമായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
അവ താപം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല.
അവ താപനഷ്ടം മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നു.
മണ്ണിൽനിന്നുള്ള ചൂട് തടഞ്ഞുനിർത്തുകയും കാറ്റിനെ ചെറുക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അവ തണുക്കുന്നതിന്റെ വേഗം കുറയ്ക്കുന്നു. ഈ കാലതാമസം കോശത്തിനുള്ളിൽ ഐസ് ന്യൂക്ലിയേഷൻ ആരംഭിക്കുന്നതുതന്നെ തടഞ്ഞേക്കാം.
ഐസ് ഒരിക്കലും രൂപപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, സ്തരം കേടുകൂടാതെ നിലനിൽക്കുന്നു—ചെടി അതിജീവിക്കുന്നു.
സസ്യാവരണം സഹായിക്കുമോ?
താഴ്ന്ന സസ്യജാലം, പുതയിടൽ (mulch), നിലം മൂടുന്ന ചെടികൾ എന്നിവയ്ക്ക് പരിമിതമായ സംരക്ഷണം നൽകാനാകും.
അവ കാറ്റ് കുറയ്ക്കുകയും അല്പം ചൂട് തടഞ്ഞുനിർത്തുകയും പെട്ടെന്നുള്ള താപനിലയിടിവ് മന്ദഗതിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്ലാസ്റ്റിക്കിന്റെയോ വെള്ളത്തിന്റെയോ അത്രയും ഫലപ്രദമല്ലെങ്കിലും, ഇളയതോ സമ്മർദ്ദത്തിലായതോ ആയ ചെടികളെ നേരിയ മഞ്ഞുറയലുകൾ അതിജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിന് ഈ ജൈവിക കവചം ചിലപ്പോൾ മതിയാകും.
സസ്യാവരണം ചെടിയെ ചൂടാക്കുന്നില്ല—അത് സമയം നേടിത്തരുന്നു.
മഞ്ഞുസംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിതമായ സത്യം
എല്ലാ മഞ്ഞുസംരക്ഷണ രീതികളും—സ്പ്രിംഗ്ലറുകൾ, പ്ലാസ്റ്റിക് ആവരണങ്ങൾ, പുതപ്പുകൾ, പുതയിടൽ—ഒരൊറ്റ കാര്യമാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്:
സസ്യകോശത്തിനുള്ളിൽ ഐസ് രൂപപ്പെടുന്നത് തടയുക.
ആ ലക്ഷ്യം നേടിയാൽ, ചെടി അതിജീവിക്കുന്നു.
പരാജയപ്പെട്ടാൽ, ക്ഷതം ഒഴിവാക്കാനാവില്ല.
മഞ്ഞുസംരക്ഷണം ഊഹാപോഹമല്ല.
അത് വയലിൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന കോശജീവശാസ്ത്രമാണ്.
അവസാന ചിന്ത
ടെക്സസ് വീണ്ടും മഞ്ഞിലുറയുമ്പോൾ, വാടിയ ഇലകളോ കറുത്തുപോയ കലകളോ കാണുന്നതിന് ഏറെ മുമ്പുതന്നെ ഫലം തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.
ഒരു കോശത്തിനുള്ളിലെ ജലം ദ്രാവകമായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നുവോ…
അതോ ഐസായി മാറുന്നുവോ എന്ന നിമിഷത്തിലാണ് അത് തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്.
ആ നിമിഷത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് നാം ചെടികളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രീതിയെ മാറ്റുന്നു—സംരക്ഷണം ചിലപ്പോൾ ഫലിക്കുന്നതും ചിലപ്പോൾ ഫലിക്കാത്തതും എന്തുകൊണ്ടെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.
-അവസാനം-