സൂത്രവാക്യത്തിനപ്പുറം: (a + b)² ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്

(a + b)² ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്
ഞാൻ വളർന്നുവരുന്ന കാലത്ത്, നമ്മളിൽ പലരെയും പോലെ ഞാനും ബീജഗണിതം പഠിച്ചത് സൂത്രവാക്യങ്ങൾ കാണാതെ പഠിച്ചാണ്.
അവയിലൊന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞുനിന്നു:
(a + b)² = a² + 2ab + b²
ഇതിനെ ദ്വിപദത്തിന്റെ വർഗ്ഗം (binomial expansion) എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഒരു താളം പോലെ, അത് യാന്ത്രികമാകുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ അത് വീണ്ടും വീണ്ടും ഉരുവിട്ടു. അത് ഓർമ്മയിൽ ജീവിച്ചു. പക്ഷേ മനസ്സിലാക്കലിൽ ജീവിച്ചില്ല.
‘ഇത് എന്തുകൊണ്ടാണ് ശരിയാകുന്നത്?’ എന്ന ലളിതമായ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ ആരും അൽപനേരം നിന്നില്ല.
വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, മറ്റൊരു കാഴ്ചപ്പാടോടെ ഞാൻ അതിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. പരീക്ഷ ജയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായല്ല… മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളായി.
അപ്പോൾ അത് ലളിതമായി. (a + b)² എന്നത് (a + b)(a + b) മാത്രമാണ്.
ഇനി അതിനെ വികസിപ്പിക്കാം: a-യെ a കൊണ്ട്… a-യെ b കൊണ്ട്… b-യെ a കൊണ്ട്… b-യെ b കൊണ്ട്… അത്ര മാത്രം.
a² + ab + ab + b² = a² + 2ab + b²
ഒരു നിഗൂഢതയുമില്ല. മാന്ത്രികതയുമില്ല. വ്യക്തത മാത്രം.
അപ്പോൾ, അതിലും ആഴമുള്ള ഒന്ന് തെളിഞ്ഞുവന്നു. “a” ഉണ്ട്. “b” ഉണ്ട്. രണ്ട് സ്വതന്ത്ര ഭാഗങ്ങൾ. ഓരോന്നിനും അതിന്റേതായ വ്യക്തിത്വം. അതിന്റേതായ മൂല്യം.
a² എന്നത് “a” തനിയെ എന്തായിത്തീരുന്നു എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. b² എന്നത് “b” തനിയെ എന്തായിത്തീരുന്നു എന്നതിനെയും. രണ്ടും പ്രധാനമാണ്. പക്ഷേ അവ മുഴുവൻ കഥയല്ല.
കാരണം, നടുവിൽ… പലപ്പോഴും നാം ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ഒന്നുണ്ട്: 2ab.
ഗണിതത്തിൽ ഇതാണ് പരസ്പരപ്രവർത്തന പദം (interaction term) — “a”യും “b”യും ഒന്നിക്കുമ്പോഴുള്ള ഫലം. ഒരു ബന്ധമുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് അത് നിലനിൽക്കുന്നത്. അവിടെയാണ് ആഴമേറിയ പാഠം തുടങ്ങുന്നത്.
അടുത്തിടെ, ഒരു ദമ്പതികളുടെ വീട്ടിൽ നടന്ന ഒരു ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചു. ഭർത്താവ് ഒരു കോൺട്രാക്ടറാണ്. ഭാര്യ ഒരു ഡിസൈനർ — പരിശീലനം കൊണ്ട് ആർക്കിടെക്റ്റ്. അവർ ഒരുമിച്ച് ഒരു കമ്പനി നടത്തുന്നു.
അവരുടെ ജോലിയും അവരുടെ ഇടവും അവരുടെ സംഭാഷണവും നിരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ ഒരു കാര്യം വളരെ വ്യക്തമായി. അദ്ദേഹം പണിയാനുള്ള കഴിവ് കൊണ്ടുവരുന്നു. അവർ ഭാവനയിൽ കാണാനുള്ള കഴിവ് കൊണ്ടുവരുന്നു.
വ്യക്തിപരമായി, ഓരോരുത്തരും ശക്തരാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് നിർമ്മിക്കാനാകും. അവർക്ക് രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാനാകും. അതാണ് a². അതാണ് b².
പക്ഷേ അവർ ഒരുമിച്ച് പണിതത് മറ്റൊന്നാണ്. അവർ ഭാവനയിൽ കാണുന്നത് അദ്ദേഹം പണിയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് പണിയാനാകുന്നത് അവർ ഭാവനയിൽ കാണുന്നു.
അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ തീരുമാനങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. അവരുടെ സഹകരണം ആശയങ്ങളെ മിനുക്കുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് ആർക്കും നേടാനാവാത്ത ഫലങ്ങൾ അവരുടെ പരസ്പരപ്രവർത്തനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതാണ് 2ab. അവരുടെ വിജയം ഓരോരുത്തരും ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രമല്ല. അവർക്കിടയിൽ സംഭവിക്കുന്നതിലാണ്.
ഗണിതത്തിൽ നാം അതിനെ ലളിതമായി 2ab എന്നെഴുതുന്നു. ജീവിതത്തിൽ അത് ഒരു പങ്കാളിത്തമാണ്. അത് വിശ്വാസമാണ്. അത് ഒത്തൊരുമയാണ്. അത് ഒരുമിച്ചുള്ള സൃഷ്ടിയാണ്.
വ്യക്തിഗത നേട്ടങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാനാണ് നമ്മെ പലപ്പോഴും പഠിപ്പിക്കുന്നത്. സ്വയം വളരുക. കഴിവുകൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുക. സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം വികസിപ്പിക്കുക. അതെല്ലാം പ്രധാനമാണ്.
പക്ഷേ ജീവിതത്തിൽ അർത്ഥവും സ്വാധീനവും സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ ഏറെയും ഒറ്റപ്പെട്ടല്ല സംഭവിക്കുന്നത്. അത് പരസ്പരപ്രവർത്തനത്തിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ആളുകൾക്കിടയിൽ. ആശയങ്ങൾക്കിടയിൽ. കാഴ്ചപ്പാടിനും നടപ്പാക്കലിനുമിടയിൽ.
നാം സൂത്രവാക്യങ്ങൾ കാണാതെ പഠിക്കുന്നു. പക്ഷേ അവയുടെ ഘടന കാണാതെ പോകുന്നു. നാം a² കാണുന്നു. b² കാണുന്നു. പക്ഷേ 2ab നാം അവഗണിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും, മൂല്യം പെരുകുന്നത് അവിടെയാണ്. പുതിയതെന്തെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് അവിടെയാണ്. ജീവിതം വികസിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്.
അതുകൊണ്ട്, അടുത്ത തവണ (a + b)² കാണുമ്പോൾ ഇത് ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്: അത് വെറുമൊരു സൂത്രവാക്യമല്ല. ലോകത്തെ കാണാനുള്ള ഒരു വഴിയാണ്.
a²-ഉം b²-ഉം നിങ്ങൾ ആരാണെന്ന് രൂപപ്പെടുത്തും. പക്ഷേ 2ab… നിങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വാധീനത്തെ രൂപപ്പെടുത്തും.
കാരണം, ഒടുവിൽ, ജീവിതം നിങ്ങൾ എന്തായിത്തീരുന്നു എന്നതു മാത്രമല്ല… മറ്റുള്ളവരുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോൾ എന്ത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതുകൂടിയാണ്.
മാണി സ്കറിയ, PhD · പ്രൊഫസർ എമെരിറ്റസ്