കേരളം, സമൂഹമാധ്യമങ്ങൾ, നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദമായ തിരോധാനം

കേരളം, സമൂഹമാധ്യമങ്ങൾ, നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദമായ തിരോധാനം

ലേഖകൻ: മാണി സ്കറിയ, പിഎച്ച്ഡി

ഉറക്കെ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ അഭിമാനം കൊള്ളുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. ഉയർന്ന സാക്ഷരതയും രാഷ്ട്രീയ അവബോധവും സംവാദസംസ്കാരവും ദീർഘകാലമായി അതിന്റെ കരുത്തിന്റെ സ്രോതസ്സുകളാണ്. ഇവിടെ പൊതുചർച്ചകൾ ഒരിക്കലും നിഷ്ക്രിയമായിരുന്നിട്ടില്ല; ആളുകൾ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു, വാദിക്കുന്നു, അധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളുടെയും മുഴുവൻ സമയ വാർത്തകളുടെയും ഈ കാലത്ത്, ഈ കരുത്ത് അപകടകരമായ ഒരു ദൗർബല്യം വെളിപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഈ മാറ്റത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു നിയമപരമായ നടപടിക്രമത്തിന്റെ (due process) നിശ്ശബ്ദമായ ശോഷണമാണ്.

നിയമപരമായ നടപടിക്രമം പലപ്പോഴും ഒരു സാങ്കേതിക നിയമസങ്കൽപ്പമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, അതൊരു ധാർമ്മിക അച്ചടക്കമാണ്. വിധിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഒന്നു നിൽക്കാനും, ആരോപണത്തെ തെളിവിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനും, നിഗമനങ്ങളിലെത്തുന്നതിനു മുമ്പ് വസ്തുതകൾ പുറത്തുവരാൻ അനുവദിക്കാനും അത് സമൂഹത്തോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അത് നിലനിൽക്കുന്നത് ശക്തരെ സംരക്ഷിക്കാനല്ല, മറിച്ച് അകാലത്തിലുള്ള കുറ്റവിധി മൂലമുണ്ടാകുന്ന, തിരുത്താനാകാത്ത ദോഷത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കാനാണ്.

ഇന്ന്, ആ അച്ചടക്കം സമ്മർദ്ദത്തിലാണ്.

സമൂഹമാധ്യമ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലും യൂട്യൂബ് ചാനലുകളിലും പ്രൈം-ടൈം ടെലിവിഷൻ ചർച്ചകളിലും ആരോപണങ്ങൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വിധിന്യായങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. രോഷവും ഊഹാപോഹങ്ങളും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാനുള്ള മത്സരവും നയിക്കുന്ന പൊതുവിചാരണകളായി സ്വകാര്യജീവിതങ്ങൾ മാറുന്നു. വേഗതയ്ക്ക് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു; സംയമനത്തിന് ലഭിക്കുന്നില്ല. മൗനം കുറ്റസമ്മതമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു; സങ്കീർണ്ണതകൾ ഹാഷ്‌ടാഗുകളിലേക്കും തലക്കെട്ടുകളിലേക്കും പരത്തിയൊതുക്കപ്പെടുന്നു.

നീതിയുക്തമായ ഏതൊരു സമൂഹത്തിലും ദുർബലരോടുള്ള സഹാനുഭൂതി അനിവാര്യമാണ്. ചരിത്രപരമായി കേൾക്കപ്പെടാതെ പോയവരോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതിൽ കേരളം ശരിയാണ്. എന്നാൽ സഹാനുഭൂതി, എത്ര ആത്മാർത്ഥമായാലും, അന്വേഷണത്തിന് പകരമാകില്ല. വികാരത്തിന് തെളിവിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കാനാകില്ല. പൊതുവികാരം വിധിനിർണയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാകുമ്പോൾ നീതി പക്ഷപാതപരമാകുകയും ന്യായബോധം തകരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇതിന്റെ ഫലം ഉത്തരവാദിത്തമല്ല, ഭയമാണ് — ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് സൽപ്പേര് നശിപ്പിക്കപ്പെടാമെന്ന ഭയം; തിരുത്ത് വന്നാൽ പോലും, അത് ആരോപണം സഞ്ചരിച്ചത്ര ദൂരം ഒരിക്കലും സഞ്ചരിക്കില്ലെന്ന ഭയം.

മാധ്യമങ്ങളും സമൂഹമാധ്യമ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളും അളവറ്റ ശക്തി കൈയാളുന്നു. ആ ശക്തിയോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും വരുന്നു. ശ്രദ്ധയും വരുമാനവും സത്യത്തേക്കാൾ ഭാരമേറിയതാകുമ്പോൾ, നിയമപരമായ നടപടിക്രമം നിശ്ശബ്ദമായി മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുന്നു. നടപടിക്രമം ദുർബലമാകുമ്പോൾ സ്ഥാപനങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കുന്നു; സമൂഹം കൂടുതൽ ഉത്കണ്ഠാകുലവും കൂടുതൽ ധ്രുവീകൃതവും കുറഞ്ഞ നീതിബോധമുള്ളതുമായി മാറുന്നു.

കേരളത്തിന്റെ സാക്ഷരത അതിന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് വിലപ്പെട്ട കഴിവുകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്: വായിക്കാനും വിവരങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാനും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ സംസാരിക്കാനും വാദിക്കാനുമുള്ള കഴിവ്. എന്നാൽ സാക്ഷരത മാത്രം വിവേകം ഉറപ്പുനൽകുന്നില്ല. സംയമനമോ ന്യായബോധമോ ധാർമ്മിക വിവേചനമോ അത് സ്വയമേവ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. അവ ബോധപൂർവം ശീലിക്കേണ്ടവയാണ്.

വിദ്യാസമ്പന്നമായ ഒരു സമൂഹം നീതിയുക്തമായ സമൂഹം ആകണമെന്നില്ല.

ഇത് വിമർശനത്തെ നിശ്ശബ്ദമാക്കാനോ ശബ്ദങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താനോ ഉള്ള ആഹ്വാനമല്ല. വേഗം കുറയ്ക്കാനുള്ള ആഹ്വാനമാണ് — മെച്ചപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും, ആരോപണത്തെ തെളിവിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാനും, നീതിക്ക് ആവശ്യമായ സമയം അനുവദിക്കാനും. വൈകുന്ന നീതി വേദനാജനകമായേക്കാം; എന്നാൽ തിടുക്കത്തിലുള്ള നീതി പലപ്പോഴും തിരുത്താനാകാത്തതാണ്.

സ്ക്രീനുകൾക്കും ചർച്ചകൾക്കും രോഷത്തിനുമിടയിൽ കേരളത്തിന് ഇത് ഓർക്കാനായാൽ, അത് ഒരു സാക്ഷര സമൂഹമായി മാത്രമല്ല, നീതിയുക്തമായ ഒരു സമൂഹമായും നിലനിൽക്കും.

ഈ ലേഖനവും അനുബന്ധ വീഡിയോയും https://marunadanscientist.com/ എന്ന വെബ്സൈറ്റിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതാണ്