ഹൗഡി, തൊപ്പികൾ, ബൂട്ടുകൾ, പിന്നെ ബ്രാഹ്മൺ പശുവും – നടക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും ലോകങ്ങളെ കൂട്ടിയിണക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ടെക്സസ് കഥ

ഉൾക്കാഴ്ച നമ്പർ 22

രചയിതാവ്: മാണി സ്കറിയ, Ph.D.
പ്രൊഫസർ എമെരിറ്റസ്, ടെക്സസ് A&M–കിംഗ്സ്‌വിൽ

“ഒരാൾ ഹലോ പറയുന്ന രീതിയിൽ നിന്നും അയാളുടെ ബൂട്ടിലെ പൊടിയിൽ നിന്നും അയാളെക്കുറിച്ച് പലതും പറയാനാകും.” — വിൽ റോജേഴ്സ്, അമേരിക്കൻ ഹാസ്യസാഹിത്യകാരൻ, നടൻ.

ഒരു ടെക്സസുകാരൻ “ഹൗഡി!” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അയാൾ വെറുമൊരു ഹലോ പറയുകയല്ല. നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ തൊടാതെ തന്നെ ഒരു ഹസ്തദാനം നൽകുകയാണ്. മുന്നോട്ട് ചരിച്ച ഒരു തൊപ്പിയും അൽപം പൊടി പറത്തുന്ന ഒരു ജോടി ബൂട്ടുകളും കൂടി ചേർത്താൽ, അത് ഒരു അഭിവാദനത്തിലും കവിഞ്ഞതാകുന്നു — ഒരുമയുടെ ഒരു മുഴുഭാഷ തന്നെ. മണ്ണിന്റെയും ചൈതന്യത്തിന്റെയും ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും ഒരു സംഭാഷണമാണത് – അതാണ് ലോൺ സ്റ്റാർ സ്പെഷ്യൽ!

പുഞ്ചിരിക്കുന്ന വാക്ക്

“ഹൗഡി” പിറന്നത് “ഹൗ ഡു യീ?” (How do ye?) എന്ന പഴയ ഇംഗ്ലീഷ് അഭിവാദനത്തിൽ നിന്നാണ്; സമുദ്രങ്ങൾ കടന്ന് അമേരിക്കൻ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിൽ കുതിരപ്പുറമേറിയ ഒരു വാക്ക്. ചില അഭിവാദനങ്ങൾ അകലം സൂക്ഷിക്കുന്നു — “ഗുഡ് മോണിംഗ്,” “ഹലോ,” “ഗ്രീറ്റിംഗ്സ്.” എന്നാൽ “ഹൗഡി” ആ വിടവ് നികത്തുന്നു. അത് ഔപചാരികതയെ സൗഹൃദത്തിലേക്ക് അലിയിക്കുന്നു. ടെക്സസിൽ, ഈ വാക്ക് ശബ്ദവും സൂചനയുമാണ് — “ഞാൻ സമാധാനത്തോടെ വരുന്നു” എന്നു പറയുന്ന വേഗമേറിയ, സൗമ്യമായ ഒരു കോഡ്. ടെക്സസ് A&M യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ, “ഹൗഡി” ആണ് ഔദ്യോഗിക ക്യാമ്പസ് അഭിവാദനം. ഒരു അപരിചിതനെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതു പറയണമെന്ന് ഓരോ ഒന്നാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥിയും പഠിക്കുന്നു — ഒരു നിയമമായിട്ടല്ല, ബഹുമാനമായിട്ട്.

കാരണം “ഹൗഡി” ഒരു സംഭാഷണം തുറക്കുക മാത്രമല്ല; അത് ഹൃദയങ്ങളെ തുറക്കുന്നു.

ചരിയുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തൊപ്പി

കൗബോയ് തൊപ്പി വെറുമൊരു അലങ്കാരവസ്തുവല്ല; കൊണ്ടുനടക്കാവുന്ന ഒരു ജീവിതദർശനമാണ്. അത് നിങ്ങളെ വെയിലിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു, കാറ്റിനെതിരെ മുഖത്തിന് ചട്ടക്കൂടൊരുക്കുന്നു, തലയുയർത്തി നടക്കാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു കൗബോയ് ആരെയെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അയാൾ തൊപ്പി അൽപം ഉയർത്തുന്നു — വീരമര്യാദയിൽ (chivalry) വേരൂന്നിയ ഒരു ആംഗ്യം. വിനയം അന്തസ്സിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന നിമിഷം. തൊപ്പിക്ക് നൂറോ ആയിരമോ ഡോളർ വിലയുണ്ടാകാം, എന്നാൽ ആ ചരിക്കലിന് വിലമതിക്കാനാവില്ല. ആധുനിക ബോർഡ്റൂമിൽ പോലും, ഒരു ടെക്സസുകാരൻ തന്റെ മേശയ്ക്കു പിന്നിലെ കൊളുത്തിൽ ഒരെണ്ണം തൂക്കിയിട്ടേക്കാം — വക്കിനടിയിൽ ഒരു പാഠം ജീവിക്കുന്നുവെന്ന നിശ്ശബ്ദ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ: നിങ്ങളുടെ കിരീടം എത്ര ഉയരത്തിലിരുന്നാലും, കാൽ മണ്ണിലുറപ്പിച്ചു നിൽക്കുക.

വാക്ക് പ്രവൃത്തിയാക്കുന്ന ബൂട്ടുകൾ

മതിപ്പുളവാക്കാൻ വേണ്ടി നിർമ്മിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ, ജോലി ചെയ്യാൻ വേണ്ടിയാണ് ബൂട്ടുകൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ഉയർന്ന ഹീൽ പാദത്തെ കുതിരസവാരിയുടെ ചവിട്ടുപടിയിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തി, കൂർത്ത മുൻഭാഗം എളുപ്പത്തിൽ അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും തെന്നി, തുകൽ ചുമന്നത് പൊടിയായിരുന്നു, സുഗന്ധമല്ല. ഓരോ പോറലും ഒരു കഥ പറയുന്നു — കയറിയ ഒരു വേലി, കയറിയിരുന്ന ഒരു കുതിര, പാലിച്ച ഒരു വാഗ്ദാനം. ബൂട്ടുകൾ ആത്മകഥകളാണ്: നിങ്ങൾ പറയുന്ന മൈലുകൾ നിങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇന്ന്, റാഞ്ചിൽ നിന്ന് റൺവേയിലേക്കും, വയലുകളിൽ നിന്ന് ഉത്സവങ്ങളിലേക്കും അവ ചുവടുവെക്കുന്നു — എന്നാൽ ഓരോ ജോടിയും ഇപ്പോഴും അതേ സന്ദേശം മന്ത്രിക്കുന്നു: ബക്കിൾ മിനുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് നടപ്പ് സമ്പാദിക്കുക.

ഹൗഡിയും തൊപ്പികളും ബൂട്ടുകളും സാങ്കേതികവിദ്യയെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ

ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ പോലും ഹൗഡിക്ക് പുതുജീവൻ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ചില സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളും ചാറ്റ്ബോട്ടുകളും ഇപ്പോൾ “ഹൗഡി!” എന്ന അഭിവാദനത്തോടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. സാങ്കേതികവിദ്യയും ഊഷ്മളതയുടെ ടെക്സൻ കല പഠിക്കുകയാണ്. വെൽക്കം എന്നതിനു പകരം ഹൗഡി എന്നു പറയുമ്പോൾ ഒരു തണുത്ത ഇന്റർഫേസ് കൂടുതൽ സൗഹൃദപരമായി തോന്നുന്നു. പാശ്ചാത്യ പൈതൃകത്തെ നൂതന രൂപകൽപ്പനയുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന ആധുനിക ബ്രാൻഡുകൾക്കും ഇതേ ചൈതന്യമാണ് പ്രചോദനം.

പാരമ്പര്യത്തിനും നൂതനത്വത്തിനും ഒരേ കുതിരജീനിയിൽ ഇരിക്കാനാകുമെന്നതിന്റെ തെളിവാണിത്.

ഒരു വ്യക്തിപരമായ ഹൗഡി: സിഡ് മില്ലറുടെ തൊപ്പിയിൽ നിന്നുള്ള പാഠങ്ങൾ

ടെക്സസിലെ ഹാർഗിലിൽ ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ, ഹൗഡി എന്ന വാക്ക് സാധ്യമായ ഏറ്റവും ടെക്സൻ രീതിയിൽ ജീവൻ വെച്ചു. ടെക്സസ് കൃഷി കമ്മീഷണർ സിഡ് മില്ലർ ഞങ്ങളുടെ യുഎസ് സിട്രസ് കമ്പനി സന്ദർശിച്ചു; ജീവനക്കാരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തും ഗ്രീൻഹൗസുകളും നഴ്സറി നിരകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സൗകര്യങ്ങളിലൂടെ നടന്നും രണ്ടര മണിക്കൂറിലധികം അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചു. അദ്ദേഹം എത്തുന്നതിനു മുമ്പ്, ഞങ്ങളുടെ കമ്മീഷണറെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ എന്റെ മകൻ റോൺ ഒരു പ്രതീകാത്മക കൗബോയ് തൊപ്പി നൽകി എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ടെക്സസ് ബൂട്ടുകളും ഹൗഡി തൊപ്പിയും ധരിച്ച അഞ്ചരയടി ഉയരമുള്ള ഒരു ഇന്ത്യക്കാരൻ. അതു കണ്ടപ്പോൾ കമ്മീഷണർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “മാണീ, നിങ്ങളുടെ അമ്മ തൊപ്പികളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം! തൊപ്പികളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു സ്വകാര്യ ക്ലാസ് തരാം.” അദ്ദേഹം അതു ചെയ്തു – ടെക്സൻ തൊപ്പി മര്യാദകളിൽ എനിക്കൊരു മാസ്റ്റർക്ലാസ് ലഭിച്ചു — തൊപ്പി കൈയിൽ എങ്ങനെ പിടിക്കണം, മേശപ്പുറത്ത് എങ്ങനെ വെക്കണം, എപ്പോൾ ചരിക്കണം, എപ്പോൾ ഊരണം, ഒരു യഥാർത്ഥ തൊപ്പി ബഹുമാനത്തെക്കുറിച്ച് എത്രമാത്രം പറയുന്നു എന്നെല്ലാം. പകരമായി, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സിട്രസിനെക്കുറിച്ച് ഒരു സ്വകാര്യ ക്ലാസ് നൽകി — ഒരു ചെറിയ മുകുളത്തിന് (bud) ടെക്സസിലെ പഴങ്ങളുടെ ഭാവി എങ്ങനെ മാറ്റാനാകുമെന്ന്.

രണ്ട് ലോകങ്ങളുടെ സംഗമമായിരുന്നു അത്: തുകലിന്റെ ഭാഷയും ഇലകളുടെ ഭാഷയും.

തൊപ്പിക്കടിയിലെ പശു — ഇന്ത്യ മുതൽ കിംഗ് റാഞ്ച് വരെ

കുളമ്പടിയൊച്ചയില്ലാതെ തൊപ്പികളെയും ബൂട്ടുകളെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു കഥയും പൂർണ്ണമാകില്ല. ഓരോ ടെക്സൻ തൊപ്പിക്കു പിന്നിലും ഒരു റാഞ്ചറുണ്ട്, ഓരോ റാഞ്ചറിനു പിന്നിലും ഒരു പശുവുണ്ട് — പലപ്പോഴും പാതി ലോകം താണ്ടി വന്ന ഒന്നിന്റെ പിൻഗാമി. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെ മുമ്പ്, റിയോ ഗ്രാൻഡെ വാലിയിൽ ഹൈവേകൾ കുറുകെ പായുന്നതിനും വളരെ മുമ്പ്, ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ബ്രാഹ്മൺ കന്നുകാലികൾ തെക്കൻ ടെക്സസിലെത്തി. ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള ഒരു പ്രജനന പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി കിംഗ്സ്‌വില്ലിലെ ഐതിഹാസികമായ കിംഗ് റാഞ്ചിലേക്കാണ് അവയെ കൊണ്ടുവന്നത്. നീണ്ട ചെവികളും പൂഞ്ഞയുള്ള ചുമലുകളും ശാന്തമായ സഹനശക്തിയുമുള്ള ഈ കന്നുകാലികൾ ഉഷ്ണമേഖലയുടെ ഒരു നിശ്ശബ്ദ ജ്ഞാനം കൊണ്ടുവന്നു. അവയുടെ വംശപരമ്പര ആധുനിക തെക്കൻ ഇനങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചു; മറ്റുള്ളവ പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് തഴച്ചുവളരാൻ കഴിയുന്ന സങ്കരയിനങ്ങൾ അവ നൽകി. ഒരിക്കൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വകാര്യ റാഞ്ചായിരുന്ന, 8,25,000 ഏക്കറുള്ള കിംഗ് റാഞ്ച്, അതിജീവനശേഷിയുടെ ഒരു പരീക്ഷണശാലയായി മാറി. ടെക്സസ് A&M യൂണിവേഴ്സിറ്റി–കിംഗ്സ്‌വില്ലിലെ അധ്യാപകരിൽ ഒരാളെന്ന നിലയിൽ, അതിന്റെ ദർശനത്തോടും ദൗത്യത്തോടും ഞാൻ ഏറെക്കാലമായി കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ മുൻഗാമി ചൈതന്യം ശാസ്ത്രത്തിലും മണ്ണിലുമുള്ള എന്റെ യാത്രയ്ക്ക് ഇന്നും പ്രചോദനമേകുന്നു.

വക്കിനടിയിലെ പാഠങ്ങൾ

“ഹൗഡി” ശബ്ദവും “ബൂട്ടുകൾ” ചുവടുകളുമാണെങ്കിൽ, “തൊപ്പി” മനസ്സാക്ഷിയാണ്.

പ്രതീകം — പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് — പഠിപ്പിക്കുന്നത്

ഹൗഡി — വാക്ക് — ഊഷ്മളതയും സമത്വവും

തൊപ്പി — ആംഗ്യം — ബഹുമാനവും വിനയവും

ബൂട്ടുകൾ — പ്രവൃത്തി — തൊഴിൽ ധാർമ്മികതയും ആധികാരികതയും

ആഗോള ഹൗഡി

ലോകമെമ്പാടും, സംസ്കാരങ്ങൾക്ക് “ഹൗഡി”യുടെ സ്വന്തം പതിപ്പുകളുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ അത് നമസ്തേ ആണ്, ആദരവോടെ കൂപ്പിയ കൈകൾ. ജപ്പാനിൽ, ഒരു കുനിയൽ അതേ വിനയം വഹിക്കുന്നു. അറബ് സംസ്കാരങ്ങളിൽ, അസ്സലാമു അലൈക്കും എന്നാൽ “നിങ്ങൾക്ക് സമാധാനമുണ്ടാകട്ടെ” എന്നാണ് അർത്ഥം. “ഷാലോം” എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം കേവലം “സമാധാനം” എന്നതിനപ്പുറം പോകുന്നു; ശാരീരികാരോഗ്യം, മാനസികവും ആത്മീയവുമായ ശാന്തി, സുരക്ഷിതത്വം, സമൃദ്ധി എന്നിവയുൾപ്പെടെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളും പൊരുത്തത്തിലായിരിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥയെ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു; വ്യക്തികളും സമൂഹങ്ങളും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെയും അതിന് സൂചിപ്പിക്കാനാകും. വ്യത്യസ്ത വാക്കുകൾ, ഒരേ ലക്ഷ്യം — മറ്റൊരാളുടെ മനുഷ്യത്വത്തെ അംഗീകരിക്കുക. 2019-ൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഹ്യൂസ്റ്റണിൽ ഇന്ത്യൻ പ്രവാസികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ, ആ പരിപാടിയുടെ പേര് “ഹൗഡി മോദി” എന്നായിരുന്നു — ഇന്ത്യൻ പൈതൃകം ടെക്സൻ ആതിഥ്യത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരു പാലം.

പൊടിയിലെ ദർശനം

ഓരോ അഭിവാദനവും, ഓരോ തൊപ്പിചരിക്കലും, ഓരോ കാൽപ്പാടും ഒരു അദൃശ്യ ദർശനം വഹിക്കുന്നു: ദയയോടെ സംസാരിക്കുക. തലയുയർത്തി നിൽക്കുക. സത്യസന്ധമായി നടക്കുക. ഇവ ടെക്സൻ സദ്ഗുണങ്ങൾ മാത്രമല്ല — സാർവത്രിക ധാർമ്മികതയാണ്. നിങ്ങൾ ഒരു പരീക്ഷണശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞനോ, വയലിലെ കർഷകനോ, കഫേയിലിരിക്കുന്ന കോഡറോ ആകട്ടെ, നിങ്ങൾ എന്തു നേടുന്നു എന്നതു മാത്രമല്ല, നിങ്ങൾ എങ്ങനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു എന്നതും ലോകം ഇപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.

സമാപന ചിന്ത

എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ പല മഹത്തായ വാക്കുകളും മറന്നേക്കാം, എന്നാൽ അത് “ഹൗഡി” മറക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. കാരണം നാഗരികതയുടെ ഏറ്റവും ലളിതമായ സൂത്രവാക്യം “ഹൗഡി” വഹിക്കുന്നു: ഒരു പുഞ്ചിരി, ഒരു കുനിയൽ, മുന്നോട്ടൊരു ചുവട്. അതിനാൽ അടുത്ത തവണ നിങ്ങൾ തൊപ്പി ധരിക്കുമ്പോഴോ ബൂട്ടിന്റെ ലേസ് കെട്ടുമ്പോഴോ, ഒരു ഹൗഡിയോടെ ദിവസം ആരംഭിക്കുക. അത് ലോകത്തെ മാറ്റിയേക്കില്ല — എന്നാൽ നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ള അന്തരീക്ഷത്തെ അത് മാറ്റും.

ചെറിയ വാക്കുകളുടെ ശക്തി

“ഹൗഡി” (Howdy) അഞ്ചക്ഷരമുള്ള ഒരു വാക്കാണ്. ഒരാളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ ഒരു ഖണ്ഡിക ആവശ്യമില്ല — പുഞ്ചിരിക്കുന്ന അഞ്ച് എളിയ അക്ഷരങ്ങൾ മതി. അർത്ഥത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയാനന്ദം പകരാൻ ചില വാക്കുകൾ വലുതോ സങ്കീർണ്ണമോ വ്യാകരണത്തിൽ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയതോ ആകേണ്ടതില്ല. ഹൗഡി അവയിലൊന്നാണ്. “ഓം” ഉം അങ്ങനെ തന്നെ — സംസ്കൃത ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ പവിത്ര ശബ്ദം, സൃഷ്ടിയുടെ തന്നെ സ്പന്ദനം ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. “നമസ്തേ” യും അങ്ങനെ തന്നെ — രണ്ട് കൈകളെയും രണ്ട് ആത്മാക്കളെയും ചേർക്കുന്ന, “എന്നിലെ ദൈവികത നിന്നിലെ ദൈവികതയെ ആദരിക്കുന്നു” എന്നു മന്ത്രിക്കുന്ന ഏഴക്ഷരമുള്ള (Namaste) ഒരു വണക്കം. അസ്സലാമു അലൈക്കും ഉം അങ്ങനെ തന്നെ — മരുഭൂമികളും നൂറ്റാണ്ടുകളും കടക്കുന്ന സമാധാനത്തിന്റെ അഭിവാദനം, ഓരോ വാക്കിനും മുമ്പേ സന്മനസ്സ് ഉണ്ടാകണമെന്ന് കേൾവിക്കാരനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ഷാലോമിലും നാം അതേ സംഗീതം കേൾക്കുന്നു — സമാധാനത്തിനും പൊരുത്തത്തിനും പൂർണ്ണതയ്ക്കുമായുള്ള കാലാതീതമായ ഹീബ്രു ആശംസ. ഹൗഡിയിലെന്നപോലെ, ഈ ഓരോ അഭിവാദനത്തിലും പങ്കിട്ട ഒരു മനുഷ്യത്വമുണ്ട് — സംസാരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അഭിവാദ്യം ചെയ്യാനും, ആജ്ഞാപിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ബന്ധപ്പെടാനും, യുക്തിവിചാരം ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ് തിരിച്ചറിയാനുമുള്ള സഹജവാസന. മനുഷ്യർക്കിടയിലെ ഏറ്റവും നിലനിൽക്കുന്ന പാലങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ കനമുള്ള വാക്കുകൾ കൊണ്ടല്ല, ലഘുവായവ കൊണ്ടാണ് പണിയപ്പെടുന്നത് — ഉള്ളംകൈയിൽ ഒതുങ്ങുന്ന, എന്നാൽ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്ന വാക്കുകൾ. ഹൗഡി, ഓം, നമസ്തേ, സമാധാനം, ഷാലോം — ദൈവിക ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ ഹ്രസ്വമായ തീപ്പൊരികൾ. ഭാഷയുടെ ആത്മാവ് അതിന്റെ ദൈർഘ്യത്തിലല്ല, അതിന്റെ സ്നേഹത്തിലാണെന്ന് അവ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

“ഒരു യഥാർത്ഥ ഹൗഡി വായിൽ നിന്നല്ല — അത് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും തൊപ്പിയിൽ നിന്നും ഉപ്പൂറ്റിയിൽ നിന്നുമാണ്. ഈ മൂന്നും ഒരുമിച്ചു ചലിക്കുമ്പോൾ, ടെക്സസിനപ്പുറം പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ബഹുമാനം നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.” -മാണി സ്കറിയ, PhD.