നന്ദിയുടെ വിത്തുകൾ: ഞാൻ ഒരിക്കലും വാങ്ങാത്ത സൈക്കിൾ
ഉൾക്കാഴ്ച #4
“നന്ദി വാക്കുകളിൽ പറയുന്നതല്ല—അത് അധ്വാനത്തിൽ കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നു, ത്യാഗത്താൽ നനയ്ക്കപ്പെടുന്നു, സ്നേഹത്തിൽ വിളവെടുക്കപ്പെടുന്നു.”

രചയിതാവ്: മാണി സ്കറിയ, പിഎച്ച്.ഡി.
പ്രൊഫസർ എമെരിറ്റസ്, ടെക്സസ് എ&എം–കിംഗ്സ്വിൽ
പ്രസിഡന്റ് & സിഇഒ, യുഎസ് സിട്രസ്
തയ്യാറാക്കിയ തീയതി: 2025 ഓഗസ്റ്റ് 31
കഥ
കേരളത്തിലെ കോട്ടയത്ത്, മിതവ്യയവും കഠിനാധ്വാനവും വിലമതിച്ചിരുന്ന ഒരു കർഷക കുടുംബത്തിലാണ് ഞാൻ വളർന്നത്. ഞങ്ങൾക്ക് കുഞ്ഞുകൊച്ചു ചാത്തൻ എന്നൊരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു—ചുരുക്കത്തിൽ കെകെസി—ഒരുതരം മേസ്ത്രിയായി (foreman) അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. രക്തബന്ധമില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹം എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു; വയലുകൾ നോക്കിനടത്തിയും കാർഷികജീവിതത്തിന്റെ താളങ്ങളിലൂടെ ഞങ്ങളെ വഴിനടത്തിയും.
എനിക്ക് ഏകദേശം പതിമൂന്നു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, ഒരു പഴയ സൈക്കിൾ സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്നിട്ടും പുത്തൻ ഒരെണ്ണം വേണമെന്ന് ഞാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാൻ അപ്പന്റെ അടുത്തുചെന്ന് പുതിയ സൈക്കിൾ വാങ്ങിത്തരാമോ എന്നു ചോദിച്ചു. ഒരു സൈക്കിൾ മതിയെന്നും വെറുതെ ചെലവാക്കാൻ പണമില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഉടനടി നിരസിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് അതു താങ്ങാനാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു; ചെലവിന്റെ കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം യാഥാസ്ഥിതികനായിരുന്നു എന്നു മാത്രം. ആ മറുപടി എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. അമ്മയോടു ചോദിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷേ സാധിച്ചുതരുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ അങ്ങനെ ചെയ്താലോ എന്നു ഞാൻ ആലോചിച്ചു; പക്ഷേ അപ്പന്റെ വെല്ലുവിളി മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്നു: ‘നമ്മൾ ഇപ്പോൾ നെൽവയൽ കൊയ്തുകഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ. ഇപ്പോൾ വേനൽക്കാലമാണ്. നിനക്ക് അവിടെ പച്ചക്കറി കൃഷി ചെയ്യാം; ആവശ്യത്തിനു വിറ്റാൽ നിനക്കുതന്നെ ഒരു സൈക്കിൾ വാങ്ങാം.’
ആദ്യം എനിക്കു വിഷമം തോന്നി. പച്ചക്കറി നടുന്നത് പാടത്തെ പണിയായിരുന്നു; അന്ന് അത് എന്റെ നിലയ്ക്കു ചേരാത്തതാണെന്നു ഞാൻ കരുതി. സഹപാഠികൾ—പ്രത്യേകിച്ച് സ്കൂൾ വിട്ട് വീട്ടിലേക്കു പോകുന്ന പെൺകുട്ടികൾ—എന്നെ വയലിൽ കാണുമ്പോഴുള്ള നാണക്കേടിനെക്കുറിച്ചും ഞാൻ ആശങ്കപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും ആ ആശയം എനിക്കു മനസ്സിൽ നിന്നു കളയാനായില്ല. ഒടുവിൽ ഞാൻ അപ്പന്റെ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്തു. കെകെസിയുടെ സഹായം തേടി. മണ്ണിനെക്കുറിച്ചും അതിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ പരമാവധി വിളവെടുക്കാമെന്നതിനെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നെൽവയലിൽ പലതരം പച്ചക്കറികൾ നട്ടു; അവ നനയ്ക്കാൻ ആഴം കുറഞ്ഞ ഒരു കുളവും കുഴിച്ചു. കുളത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളമെത്തിക്കാൻ ലളിതമായ ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് പരിഹാരം പോലും ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തി: ഒരു കമുകിൻ തടി നെടുകെ പിളർന്ന് അത് ഒരു പൈപ്പ്ലൈനായി—കുളത്തിൽ നിന്ന് ചെടികൾ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് വെള്ളം കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു പാത്തിയായി—ഉപയോഗിച്ചു. ഞങ്ങൾ ദിവസവും ചെടികളെ പരിപാലിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ വിശ്വസിച്ച്, ഞാൻ എന്റെ നാണക്കേടിനെ മറികടന്നു.
പച്ചക്കറികൾ നന്നായി വളർന്നു. സീസൺ അവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും ഒന്നല്ല, മൂന്നു സൈക്കിളുകൾ വാങ്ങാനുള്ള പണം ഞാൻ സമ്പാദിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അപ്പോഴേക്കും പുതിയ സൈക്കിളിനോടുള്ള ആഗ്രഹം മങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. എനിക്ക് അത് ആവശ്യമില്ലെന്നു ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ആ അധ്വാനം തന്നെ സംതൃപ്തി നൽകുന്നതായിരുന്നു. ക്ഷമയെക്കുറിച്ചും ആത്മാഭിമാനത്തെക്കുറിച്ചും അധ്വാനത്തിന്റെ മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലേറെ പഠിച്ചു. അതിൽ വലിയൊരു പങ്ക് കെകെസിയുടെ സ്ഥിരസാന്നിധ്യത്തിനും അറിവിനും അവകാശപ്പെട്ടതാണ്.
തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിലും കെകെസി ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ മേസ്ത്രിയായി സേവനം തുടർന്നു; പക്ഷേ സുഖമായി ജീവിക്കാനുള്ളത്ര അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും സമ്പാദിച്ചില്ല. സംരക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം കുടുംബവും മക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു; കനത്ത കടബാധ്യതകളും അദ്ദേഹത്തെ ഞെരുക്കി. ഞാൻ വീടുവിട്ട് വിദേശത്ത് താമസമാക്കിയ ശേഷവും അമ്മയിലൂടെ ഞാൻ ബന്ധം നിലനിർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടങ്ങൾ വീട്ടാനും വീട് അറ്റകുറ്റപ്പണി നടത്താനും കുടുംബം നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനും ഞാൻ പണം അയച്ചുകൊടുത്തു. അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ, അന്തസ്സാർന്ന ഒരു ശവസംസ്കാരം ഞാൻ ഏർപ്പാടു ചെയ്തു. കുട്ടിക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം എന്നെ പഠിപ്പിച്ച എല്ലാറ്റിനുമുള്ള ചെറിയൊരു പ്രത്യുപകാരമായേ അതു തോന്നിയുള്ളൂ; പക്ഷേ അത് ആഴമേറിയ കൃതജ്ഞതയിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്.
ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളാണ് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം എന്റെ സംരംഭകത്വത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയത്.
ഉൾക്കാഴ്ച (പ്രധാന പാഠങ്ങൾ)
• കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള വെല്ലുവിളികൾ മനക്കരുത്തും സ്വാശ്രയത്വവും ഉണർത്തും.
• കൃഷിയിലും കഠിനാധ്വാനത്തിലും നിന്നുള്ള പ്രായോഗിക പാഠങ്ങൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിലനിൽക്കുന്ന മൂല്യങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.
• കെകെസിയെപ്പോലുള്ള മാർഗ്ഗദർശികൾ തങ്ങളുടെ ഉപദേശത്തിലൂടെയും നിശ്ശബ്ദ സേവനത്തിലൂടെയും മായാത്ത മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു.
• കഴിഞ്ഞകാല ത്യാഗങ്ങളെ ആദരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികളിലൂടെയാണ് നന്ദി ഏറ്റവും നന്നായി പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.
പ്രായോഗിക പ്രയോഗങ്ങൾ
മാതാപിതാക്കൾക്ക്: ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സ്വയം അധ്വാനിച്ചു നേടാൻ കുട്ടികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക; അതു മനക്കരുത്തും സർഗ്ഗാത്മകതയും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
യുവജനങ്ങൾക്ക്: കഠിനാധ്വാനത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറരുത്—അതു പലപ്പോഴും ഭൗതിക പ്രതിഫലത്തെക്കാൾ ഏറെ നൽകുന്നു.
സമൂഹങ്ങൾക്ക്: പിന്നണിയിൽ നിശ്ശബ്ദമായി അധ്വാനിക്കുന്നവരെ തിരിച്ചറിയുകയും പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക.
നേതാക്കൾക്ക്: എളുപ്പമുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ നൽകിയല്ല, വളരാൻ മറ്റുള്ളവരെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് പ്രചോദനം നൽകേണ്ടത്.
ഉദ്ധരണികൾ
ഡോ. മാണിയുടെ ഉദ്ധരണി
“യഥാർത്ഥ നന്ദി വാക്കുകളിൽ പറയുന്നതല്ല—അതു നട്ടുവളർത്തപ്പെടുന്നു, പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നു, പ്രവൃത്തികളിലൂടെ തിരിച്ചുനൽകപ്പെടുന്നു.”
പ്രശസ്ത ഉദ്ധരണി
“കൃതജ്ഞത സദ്ഗുണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായതു മാത്രമല്ല, മറ്റെല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളുടെയും മാതാവുമാണ്.” – സിസറോ
ചിന്തിക്കാനുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ
• നിങ്ങളുടെ മൂല്യങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ച കുട്ടിക്കാലത്തെ ഒരു വെല്ലുവിളി ഏതായിരുന്നു?
• നിശ്ശബ്ദമായി നിങ്ങളെ പിന്തുണച്ചവരോട് നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്?
• കഠിനാധ്വാനത്തിൽ നിന്നോ കൃഷിയിൽ നിന്നോ പഠിച്ച ഏതു പാഠങ്ങളാണ് ഇന്നും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നത്?
• തങ്ങളുടെ ത്യാഗങ്ങൾക്കും സ്ഥിരസാന്നിധ്യത്തിനും അംഗീകാരം അർഹിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആരൊക്കെയാണ്?
സമാപനക്കുറിപ്പ്
ഈ കഥ സൈക്കിളുകളെക്കുറിച്ചല്ല—കൃതജ്ഞതയെക്കുറിച്ചാണ്. അധ്വാനത്തിലെ അന്തസ്സും യൗവനത്തിലെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവുമാണ് നാം ആരായിത്തീരുന്നു എന്നതിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന് മേസ്ത്രി കെകെസി എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു. ആ കൃതജ്ഞതയുടെ കടങ്ങൾ വാക്കുകൾ കൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ചിന്താപൂർണ്ണമായ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ വീട്ടാൻ നമുക്കെല്ലാം ഓർക്കാം.
ആപ്തവാക്യം
“കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ മണ്ണിൽ നടുമ്പോഴാണ് നന്ദി ഏറ്റവും നന്നായി വളരുന്നത്.” — മാണി സ്കറിയ

“ഞാൻ സ്വന്തമാക്കിയ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട സൈക്കിൾ, ജീവിതത്തിലേക്ക് ഞാൻ ഓടിച്ചുകയറിയ കൃതജ്ഞതയുടെ പാഠമായിരുന്നു.” — മാണി സ്കറിയ